İçimde çiçekler açmayalı oldu baya.

Doyasıya sarılıp, bakarken kıyamadığımı hissettiğim zamanları bir defterin içine koymuş baş ucumda tutuyorum.

Daha güzel notlarım da olmuştu , olucaktırda zaten demiştim kendime.

Herşey defterin arasında kalmış meğer.

Bana sabah kalkarken ve akşam yatarken o naiflikleri hatırlatması için ona bakıyorum.

Ama aynanın karşısına geçince onu göremiyorum.

Bir şeyler döküldü dallarımdan , olur elbet herkesin bir sonbaharı..

İyi bir şeylere yürümek, yolumda yeşil dallar görmek isterken ben ,

Sayfalara sıkışıp kaldım.

Don yapmış yüreğime çare bulamıyorum.

Güzel müzikler veya iç açan gömlekler uyduramıyorum.

İlkbahar gelir mi?